Ik zag vandaag in Zwaagdijk een pijlvormig bord aan de weg staan waar niets anders op stond dan het woord 'Dierendag'.

Een paar weken geleden stond er in de Spits een oproep aan ááááálle burgers van Nederland om eens actie te ondernemen tegen de dramatische stortvloed aan reclame die wij onschuldigen met veel moeite en op dagelijkse basis dienen te omzeilen. Ik vond die actie te erg voor woorden (zelfs voor 'emoe' en 'Libelle Zomerweek'), en heb de beste initiatiefnemers dat ook laten weten. Maar oh! het blijkt nu een stunt geweest te zijn van Adformatie, een groot Nederlands reclamevakblad. De schááááámte! En wat een puike stunt!

*spuwt niettemin op een nabijgelegen Megapoolfolder*
Mij een beetje laten weten wat je te koop hebt! Het vuile lef!

Op Fatherfucker (het onlangs verschenen zirkoon van een tweede album van de schaamteloos en onweerstaanbaar perverse Peaches) staan drie opdecomputertebekijken filmpjes, die begeleid worden door de muziek van drie ophetalbumstaande liedjes. Videoclips, zou je kunnen zeggen. Niet dat ik dat doe. Eén van deze filmpjes is een meesterwerkje waarop je het woord 'hilarisch' zou kunnen toepassen. Lees maar snel verder! Niet dat ik dat doe.

Het eerste filmpje is een opgevouwen registratie van haar concert in ergens, met de muziek van Rock 'n' Roll d'r bij. Nu vind ik Rock 'n Roll bestwel een teringherrieliedje, en de beelden zijn zowel kwa inhoud als kwaliteit bestwel naar, dus ik vind dit stom. En hij duurt ook nog eens te lang.

Het tweede filmpje (ik denk de officiële videoclip van Tombstone, Baby) vertelt het verhaal van een vete tussen twee straatprostituees. Eerst dansen ze met elkaar (zo'n poepige dans, van dat je allebei je schouders naar elkaar toe beweegt) (en dit op straat hè!), maar al snel gaan ze slaan en aan haren trekken en in gezichten spugen. De regie en het camerawerk zijn dermate abominabelig dat het bijna snuff lijkt. Ik hou hier zielsveel van! Dit is... ik ga het zeggen hoor! hilarisch! Girl in blue dress: Ella Ferrante. Girl in black dress: Billi Lime. Onthoud die namen: zij gaan het hélemaal maken.

In het derde filmpje danst Peaches (gekleed in slechts felroze hotpants en een zwarte cape met daarop groot drie keer in het roze de letter x) (en oh ja, roze plakband over haar tepels) op de minimale compositie van I'm the Kinda alsof ze in de moshpit staat van een bombastisch metalconcert vol mensen die lelijker zijn dan zij. Nooit eerder zag ik iemand zichzelf zo voor lul zetten. Een heel bijzondere vrouw (lang niet iedereen is beroemd namelijk...).

Ik ontdekte net een heel poepige tekst opeens! in Acting Crazy van The Soft Pink Truth. Het korte verhaaltje komt langs in een intermezzo en wordt verteld door een welbespraakte Britse dame.

X, age 20, inverted sexually. Only loved men with large, bushy moustaches.
One day he met a man who answered his ideal. He invited him to his home, but was unspeakably dissapointed when this man removed an artificial moustache.

Soms doe ik hardlopen langs het IJsselmeer, en een paar maanden geleden was zo'n soms. Toen ik langs de christelijke basisschool ging kwam ik een hondenuitlaterd tegen die me met een zelfvoldane glimlach 'Als je de volgende keer nou eens wat eerder van huis weggaat dan hoef je je niet zo te haasten!' toeriep. En in de tweede alinea wordt het nóg erger.

Gister kwam ik hem wéér tegen tijdens het hardlopen. Ik herkende hem aan zijn hond: het was zo'n kleine met bruin. En hij maakte precies dezelfde grap! De man, niet de hond. Maar dan nog!

Vandaag was ik in een Kalverstraatse kledingzaak wat aan het rondkijken toen een verkoper me vroeg of hij me kon helpen. Oké, dat mag. Nou ja: dat mag niet, want ik vind het bijzonder irritant, maar aangezien ze dat overal doen (behalve in de H&M: volgens mij is dat de reden dat zij zo groot zijn geworden) kan ik me er overheen zetten. 'Ben je aan het shoppen of aan het schuilen voor de regen?' was echter de volgende vraag, en voor ik het wist was hij me aan het vertellen dat zijn katje van negen weken de afgelopen nacht zo bang was voor het harde onweer dat ze (tot groot ongenoegen van zijn allergische vriend) bij hem in bed mocht slapen. Verward ging ik de regen weer in.

Lowlands is niet alleen de ideale plek om je dood te ergeren aan mensen die verdrinken in de fecaliën van hun eigen zelfgenoegzaamheid ('Ik ben links en alternatief: word dronken en/of stoned met mij!'), maar ook om je te vergapen aan het lef dat veel festivalbezoekers hebben om zich te kleden in t-shirts met de meest tragische teksten. Hieronder de grote winnaars van Lowlands 2003. Gefeliciteerd, jongens en meiden! En tot volgend jaar!

1 Don't be afraid to be different
2 Fuck the system
3 Fuck it all
4 Only innocence can save this world
5 Fuck the world

Met dank aan Wiegertje, Sander en hun beider ongeëvenaarde perceptievermogens.

Dát is wat ik zelfs nog tijdens de negentiende luisterbeurt van Basement Jaxx' nieuwe liedje uitroep. Lucky Star heet-ie, Dizzee Rascal featuret-ie en een bij mij ongelofelijke indruk achterlaten doet-ie. Tientallen samples, instrumenten en andere -vaak ontroerend vergezochte- geluiden (de variatie aanduiden is onmogelijk) struikelen gedurende viereneenhalve minuut mijn boxen uit en laten weinig twijfel bestaan over het doel dat de Jaxx hebben met het uitbrengen van deze plaat: aangeven hoe een Oosters staatscircus zou klinken wanneer er tegelijkertijd brand zou uitbreken in de keuken, een roedel olifanten zou ontsnappen én op hol zou slaan en de hele crew zou besluiten mee te doen aan een orgie van tamboerijen, cowboys en schmink. Ik moet huilen! :(