U weet het waarschijnlijk nog niet, maar in Amerika is een fantastische nieuwe manier om een communicatie af te sluiten ontdekt. Dat zag ik hiero.


After having my second baby I got really depressed. I was fat, my hair started falling out. I became so... [blablabla, bladiebla, ladiedadiedaaa, red.] ...feel my body beginning to change and the cloud which had been hanging over my head began to clear. I would recommend "Perfect Health HGH" to anyone. It saved my life, my sanity and my marriage,

Missy Cartwright
St. Louis

Ik heb een magistraal algebraboek.

This vector w is called the orthogonal projection of v onto L, denoted by projLv. ("Orthogonal" means "perpendicular")

Begin deze maand bezocht Sinterklaas de Nederlandse militairen die zijn uitgezonden naar Irak. Ik vraag me dan af of hij dat net zo graag doet als naar Nederland gaan. Volgens mij ligt Irak namelijk verder van Spanje af, en dan heb je ook nog al die bommen daar enzo. Ik denk dat hij het daar helemaal niet leuk vindt. En maar weldadig doen.

Als het zo doorgaat met al die oorlogsjit dan moet hij élk jaar naar zo'n land met staatsgrepen, resoluties en de Tigris. Sinterklaas is geen man die openlijk spreekt over de situatie in de wereld, maar ja, Koerdisch spreekt hij ook niet. Ook wel logisch, omdat hij niet bestaat enzo. Maar het is evengoed een verdomd rottige situatie.

Kazaa zorgt er niet alleen voor dat je films gratis kunt kijken van achter je bureau vol lege theebekers en bordjes met krentenbolkruimels, maar leert je ook nog veel over wíe nu eigenlijk de mensen achter deze films zijn.

Toen ik dit zag schoten de achterdeschermige beelden meteen door mijn hoofd. Ik zag Frodo en Gollum overleggen over de camerahoek die nodig is om Mount Doom er het onheilspellendst uit te laten zien. Bedenkelijk kijken bij de audities van Denethor. Ruziën over de belichting van Gandalfs baard. En dit alles uiteraard pijprokend en met harige voeten. Schiet in godsnaam op met die extended dvd!

Dit meldde het ANP deze week: Het in de jaren tachtig superpopulaire Britse popduo Tears for Fears heeft een jarenlange ruzie over onder meer astrologie bijgelegd en gaat volgend jaar opnieuw op tournee.

'Sorry dat ik toen zei dat die met die ring d'r omheen de tofste is.'
-'Geeft niet hoor, ik vond toen gewoon Pluto veel toffer. Maar ik ben tot inkeer gekomen en realiseer me nu dat Saturnus ook heus wel gaaf is.'

Deze tegel voorkomt dat er op de stoep gepoept wordt. Althans, door honden. Met de boodschap 'Hond in de goot' weert men poep van de stoep zonder het woord poep te gebruiken. Maar omdat dit gebod om haar eigen doel heen draait mogen emoes ondertussen dus gewoon wél op de stoep poepen. Want een emoe in de goot laten lopen, dat doe je niet. Ik denk dat het verstandig is om onszelf en elkaar niet langer voor de gek te houden en een motie in te dienen om al deze tegelteksten te vervangen door 'Niet poepen hier'.

Op het station van Haarlem vertelde een dakloze meneer me dat de Kerstman een veel grotere zak heeft dan Sinterklaas. Snel geïntigreerd als ik ben vroeg ik hem om een toelichting, maar die kon hij dan niet geven. Ik denk dat hij de eeuwenoude mystiek rond zwervers in stand wilde houden.

Als Goede Kerstdaad heb ik hem al mijn rode kleingeld gegeven. Hij bedankte me met 'Hoe doe je dat haar? Met djel ofzo?'. Ik vertelde hem natuurlijk mijn geheim niet (wel een beetje mijn mystiek in stand houden hè!). Maar hij vond mijn haar mooi! Heb ik díe doelgroep tenminste bereikt.

De cast van Goede Tijden, Slechte Tijden heeft dit jaar het kerstdiner bereid op het hoofd van die mevrouw links.

Misschien stond er wel nog iets veel langers! Dat een deel van de tekst na het versturen ook weer gewist is! Iets van 'Aab hoi jij bent stom.', ofzo! Oooh sjit.

Slapen op je telefoon heeft natuurlijk zijn voordelen, maar het is niet alléén maar rozengeur en maneschijn. Ik vond vanmorgen mijn telefoon onder mijn buik. Het sms-invoerscherm was geopend, en er stond 'Aab' in. Er bestaat dus een kans dat ik iemand 'Aab' gesms't heb. De onzekerheid eet me van binnenuit. :(

Van Rover: In de "partytram" bij de Connexxion-remise in Nieuwegein is donderdagmiddag het boek "Excuses voor het ongemak" van journalist Kees Volkers gepresenteerd. [...] In het boek doet Kees Volkers verslag van een jaar lang ervaringen met het openbaar vervoer. [...] Verder komt vooral de misère bij de NS in het boek uitvoerig aan de orde. Vertraagde en overvolle treinen, gebrekkige informatievoorziening, ontbrekende conducteurs en vooral een ongemotiveerd bedrijf. Hij sluit zijn boek af met de 25 grootste ergernissen, maar ook de tien meest positieve ervaringen in het OV.

Damn right. De hemel in boekvorm.

Ik ging net met Mousie naar het park waar ik vroeger oorlogje speelde (de Tietenberg staat er nog steeds). Er waren allemaal konijnen en Mousie ging er achteraan. Toen ik hun angstige blikken zag moest ik opeens denken aan Watership Down.
Wat een sentimentele poepfilm is dat zeg.
Maar ik heb Mousie toch maar teruggeroepen.

Daarna ging Mousie nog plassen tegen een verbodenvoorhonden-bordje. Mooi moment.

Dit was een pop-up.

Volgens mij is het haar artiestennaam. Dat ze voorheen in het circus werkte als Dikste Vrouw.

Daaames en heren! Wij prrresenterrren... Anna Mmmmmassaaaaaaaaaaaaaa!

En daar kwam ze dan de ring in. Flubberend aan alle kanten en ruikend naar olifantepoep.
Ik ben blij dat ze nu gelukkiger is.

'Jij doet rustig!', zei de afrekenmeneer, terwijl hij eigenlijk alleen maar 'Dat is dan één zesendertig.' had hoeven zeggen. Ik snapte het niet, lachte hem een verdwaasde doch vriendelijke ja toe en nam mijn pakje Vifit mee naar ergens ver weg van die kassa. Wat hij bedoelde was dat ik het rustig aan deed kwa lunch (in vergelijking met al die mensen voor en achter me met dienbladen vol kroketten), zo realiseerde ik me tweeëneenhalf uur later in de metro. Maar ja, om dan nog terug te gaan.

Als je gedurende het jaar alles een beetje bijhoudt dan kun je in december zó je lijstjes uitdraaien! *pientere knaap*

Leukste alba
01 Kish Kash - Basement Jaxx
02 Bitches Without Britches - Kevin Blechdom
03 Give Up - The Postal Service
04 Boy in da Corner - Dizzee Rascal
05 The Civil War - Matmos
06 Dear Catastrophe Waitress - Belle & Sebastian
07 Presents the best of Barbara Brockhaus - Angie Reed
08 Statues - Moloko
09 Do You Party? - The Soft Pink Truth
10 Room on Fire - The Strokes

° 'Niet per se heel goed maar staat wel vét stoer in je platenkast'-plaat van het jaar: Fatherfucker van Peaches.
° Het artwork van Bitches Without Britches is het koesterbaarste artwork aller tijden. Kevin heeft voor elk liedje een aparte tekening gemaakt met stiften, en die zijn allemaal hartstikke tof!

Leukste liedjes
01 Heels over Head - Donna Summer
02 Lucky Star - Basement Jaxx featuring Dizzee Rascal
03 Let's Get Sick - Mu
04 Always Frank - Kevin Blechdom
05 Vice Versa - Kano
06 Me and Giuliani Down by the School Yard (A True Story) - !!!
07 Milkshake - Kelis
08 I Don't Do Dirty Work, Sucka! - Angie Reed
09 Walk the Line - Dani Siciliano
10 Bluebirds - Adam Green

° I Luv U van Dizzee Rascal staat er niet in, want volgens mij draaide Job de Wit die al in 2002. En anders paste Bluebirds er niet meer in.
° Dit was echt zó'n mooi liedjesjaar! Zowel kwa muziek als kwa teksten. Ik moet alleen al huilen als ik dénk aan al die juweeltjes hierboven. Driving in his... black camero, black camero, red camero, black camero... En dan nu raden uit welke dat komt hè!

Leukste optredens
01 The Polyphonic Spree op Lowlands, 30-08
02 Fischerspooner op Lowlands, 29-08
03 Mu op het Amsterdam Dance Event, in Paradiso, 30-10
04 Erlend Oye op Motel Mozaique, in Nighttown, 28-03
05 LCD Soundsystem op 05 Days Off, in de Melkweg, 16-07
06 The Strokes in de Heineken Music Hall, 12-12
07 Goldfrapp op Lowlands, 30-08
08 Mr. De op 05 Days Off, in de Melkweg, 17-07
09 Radio 4 in de Melkweg, 24-02
10 Rednose District op Lowlands, 29-08

° Wiegertje stond bij 80% van deze optredens in mijn buurt. (L)
° Het leukste publiek was bij The Faint op Motel Mozaique (28 maart in Nighttown). Er stond namelijk een fors meisje voor ons dat ongegeneerd uit haar dak ging, en dat is één van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien.
° Ik was ook bij Justin Timberlake: dat is nog wel stoer om te zeggen dacht ik zo. Ontken het eens!
° Het leukste concert waar ik niet bij was is volgens mij deze van The Postal Service.

Bij het optreden van Goldfrapp op Lowlands stond er een hele stomme jongen voor ons en die ging tijdens het liedje Twist bij het woord rouhouhouhouhound steeds een stom rondedansje doen. Ik moet nu steeds als ik Twist luister en rouhouhouhouhound hoor aan die jongen met zijn stomme rondedansje denken.
Hij heeft het liedje voorgoed voor me verpest.
Beetje naar.

Er gaan vanaf vandaag vanuit Hoorn opeens treinen naar Hoofddorp. Mijn medereizigers wisten eerst niet zo goed wat ze hiermee aanmoesten, maar reageerden uiteindelijk met 'Wat kínderachtig dat-ie dan alleen op Lelylaan stopt en niet op Sloterdijk.' en 'Wie moet er nou naar Hóófddorp?'.

Het voorprogramma heeft zijn blote, wiebelende bierbuik allang van het podium verwijderd, maar er is nog steeds geen Stroke op het podium te zien. Steeds meer hipwezerds dringen zich vanuit elke windrichting tegen me aan. En dit is niet de frisse slag hipwezerds die ik twee weken geleden in de Gelredome tegen me aangedrukt mocht voelen, maar de muffe variant. Categorie oud rokkostuum van opa's zolder.

Een dilemma ontvouwt zich. Wacht ik geduldig op The Strokes of ga ik weg uit deze hel van ellebogen, tweedehands rook en bierrondbrengers met vaten op hun rug? Ik besluit uit liefde voor de Newyorkse jongens te blijven, incasseer nog een duw van voren, roep 'oh fuk dit', keer me om en bereid me voor op een resolute stap richting Bijlmerse buitenlucht. Maar voor ik deze stap kan zetten verschijnt Julian Casablancas - een man die van top tot teen van caramel gemaakt is - op het podium. Alle ellende is vergeten. Nou ja, op dat moment dan. Anders kon ik er nu natuurlijk niet over zeiken.

De eerste keer dat ik dit zag dacht ik van grappig, de tweede keer van prachtig en nu is het het eerste dat ik bij thuiskomst aanzet. Verslávend! Je gaat overdag opeens aan wasberen denken. En ze zelfs nadoen, als niemand kijkt. Oké, als zo weinig mogelijk mensen kijken.

Help! :(

Here come the badger

Als je er langer over nadenkt wordt het begrip beter zijn stommer en stommer. Want 'Ben je beter?' betekent dus eigenlijk 'Hai. Jij bent een mens en als mens ben je niet in staat om je goed te voelen. Maar voel je je wél ietsie beter dan toen eerst?'. Ik weiger dit begrip nog te gebruiken. Ik ben niet beter. Ik ben goed, dammit!

Beter zijn vind ik maar een raar begrip. Want beter is nog niet goed, maar toch is iedereen extatisch, wanneer beter. Nou ja, in elk geval: ik ben beter. Woohoo!

Ik ben nooit ziek maar nu wel. En nu pas begrijp ik waarom zieke mensen altijd zo zeiken. Ik dacht eerst altijd van waarom zo zaniken als je een legitieme reden hebt om een paar dagen geen fuk uit te voeren? Inmiddels weet ik wel beter: elke dag As The World Turns kijken is ook niet alles. En lachen doet zeer, dus ben je verplicht je alleen met stomme dingen bezig te houden. Ik ben benieuwd hoe Margo reageert als ze hoort dat het Abigail was die Nick neerschoot.

Wat een fenomenaal voorbeeldgesprek, van de messsengersite van msn. Sooo lifelike!

Via het label van de Chicks on Speed heb ik onlangs twee cd's ontdekt die zo circusachtig zijn dat je de tijgers en her en der ronddwalende ballonnen kunt rúiken. Het gaat om de recente alba van Angie Reed en Kevin Blechdom. De watgebeurthierfactoren zijn net zo hoog als die van de Basement Jaxx (wier creaties ik koester als een dertigster haar Viva), maar de sofistikatiegraad is bij deze dames net zo laag als de mate waarin sofistikatiegraad een bestaand woord is. Hun geniale gekte dwong me de afgelopen week meer dan eens om het uit te proesten in de trein, wat ik dan probeerde te voorkomen door hard mijn tanden op elkaar te houden zodat het door mij geproduceerde geluid nog slechts klonk als een schapehoest.

Angie Reed presents the Best of Barbara Brockhaus


Angie "I'm a cosmo ho with a pierced nose and I like to pose in my pantyhose" Reed heeft een stem die piept en vertelt over Angie's leven. En dat is in een kantoor waar ze secretaresse is en haar baas verwent en haar werk heel slecht doet (Oh, I'm really sorry about that coffee stain on that important document!). Ze heeft echt helemaal ní­ks te vertellen en toch spuugt ze zirkoon na saffier uit. Bijvoorbeeld met betrekking tot bezoekjes aan de discotheek (So I stood against the wall, just like a wallflower, and I didn't move my arms because I didn't take a shower.) en de woestijn (Oh, choose me, Habibi!) en de jungle (There's a gigolo swinging in the air, and a gigolo in my hair!). Maar zelfs zonder tekst zou dit al een fantastische plaat zijn, want de vét stoere vooralelectro kent geen maat die lijkt op de vorige (schril gebliep hier, donker gewompawompa zus), en sommige liedjes worden uiteindelijk het slachtoffer van radiostoringen of een nichtje dat op de synthesizer slaat met een plakkerige colalollie. Angie overtreft Peaches, want ze is intelligenter en vooral veel leuker.

Bitches Without Britches van Kevin Blechdom

Kevin is kwa album nog gestichtwaardiger dan Angie. Angie's album heeft nog bepaalde grenzen, maar van Bitches Without Britches heb ik geen idee wat de fuk het is. En dat is goed! De banjo is het meest voorkomende instrument, maar hoewel er een liedje over (passionele seks met) kippen gaat is dit verre van country te noemen. Een liedje dat rustig begint vliegt stijlsgewijs al snel alle kanten op, maar net als je denkt van 'jeetje dit is echt onvoorspelbaar' word je met de neus op de feiten gedrukt dat je inderdaad gelijk hebt. In een stukje in Oh oh oh oh ah zingt Kevin op haar mooist, maar dan is de muziek weer wél in je oren aan het poeren met gebliep op vierdubbeltempo. 'I'm an ocean, I'm a forest, love me, love me, stay above me.', zingt ze, maar eigenlijk versta je haar niet eens. Elk liedje op deze cd verdient haar eigen superlatief. Zoals Binaca, een slimme ode aan ongesteld zijn, HIV hebben en het laten doen van een nosejob. Of de ongegeneerd valsgezongen cover van Tina Turners Private Dancer, die ik op het eerste gehoor vooral grappig vond, maar me de tweede keer juist wist te ontroeren omdat dat ongegeneerd valszingen opeens breekbaarheid als gevolg van ongeveinsde zielepijn werd. Of I'm Nasty: bij vlagen het vrolijkste liedje éver, maar bij andere vlagen een dronken orgie van avant-gardistische rotherrie. Of Boob-A-Q (There's a boob-a-q in here! My tits are on fire!), dat eindigt met de afschuwelijke kreten van een grote groep mensen, die je doen geloven dat er hier daadwerkelijk lichaamsdelen in brand staan. En er staat nog veel en veelveelveel meer bizar, intelligent en mooi spul op dit album. Woordenloos, ben ik! Ik ga werken aan mijn schapehoest.

Dit busje staat verdomme al de hele dag voor het huis Blofmuziek te produceren! We moeten ons toch echt wat beter bewust worden van onze normen en waarden, want daar staat en valt de maatschappij mee. En ik denk dat als Blof of mensen zoals dit busje niet snel ophouden met bestaan het niet lang zal duren voor de maatschappij met geschaafde knietjes over de grond rolt.

De versie van Batoru rowaiaru die ik van Kazaa heb gehaald is in het Engels ondertiteld door waarschijnlijk een Japanner die nietzogoed Engels kan. Of een Amerikaan die nietzogoed Engels kan. Ik sta óveral voor open.

De mooiste rare zinnen in de ondertiteling heb ik hier verzameld. De vaak ontbrekende interpunctie hoort er allemaal bij.

-Man, my ass hurt
-Where you going?
-This your weapon, Mitsuko?
-Whadya want?
-You're dripping sweat
-Chigusa, how far can you runs?
-Piss me off!
-My uncles was an activist in the 60's
-Me poison!
-Huh, don't bother going home
-Don't catch cold
-Kotohiki, that you?
-It took awhile
-Shit who is that!
-That fine
-But we're got no choice but to keep moving forward

Bij Piss me off! en Me poison! moest ik huilen, want ik heb géén idee van wat daarmee bedoeld wordt. {-D

Kwa meer raar dit screenshot (bron=Pim!):

Ja hallootje! Jí­j bent toch zeker de ondertitelaar!