23.9.04
De vergankelijkheid van de natuur en hoe dat best kut kan zijn
Sierlijk woei er een blaadje over het perron.
Nu niet meteen denken van gatver, dit is zo'n pretentieus stukje dat begint met een alledaagse constatering die vervolgens wordt opgeblazen tot de proporties van een Orange-reclame.
Waar het mij om gaat is dat het woeieren van dat blaadje mooi was om naar te kijken. En dat de natuur eindelijk weer eens deed waar we haar voor in het leven hebben geroepen: de mens vermaken.
Het is al jaren geleden sinds ik voor het laatst een troep hyena's heb zien jongleren met opgerolde pelikanen. Of een goede lamasoap heb gezien. Of een duif de woebie woebie heb zien doen.
Sterker nog: ik weet niet eens meer wat de woebie woebie is. Maar zolang het niks met poepen op mijn jas te maken heeft interesseert dat me ook niet zo.
Nu niet meteen denken van gatver, dit is zo'n pretentieus stukje dat begint met een alledaagse constatering die vervolgens wordt opgeblazen tot de proporties van een Orange-reclame.
Waar het mij om gaat is dat het woeieren van dat blaadje mooi was om naar te kijken. En dat de natuur eindelijk weer eens deed waar we haar voor in het leven hebben geroepen: de mens vermaken.
Het is al jaren geleden sinds ik voor het laatst een troep hyena's heb zien jongleren met opgerolde pelikanen. Of een goede lamasoap heb gezien. Of een duif de woebie woebie heb zien doen.
Sterker nog: ik weet niet eens meer wat de woebie woebie is. Maar zolang het niks met poepen op mijn jas te maken heeft interesseert dat me ook niet zo.
