31.3.04

Ook H&M-caissières kennen de weg naar de kwalijke wereld van de jaloezie 

'Kon ík maar even naar buiten om sokken te kopen...'

Ik had gele gekocht met rood.

Steeds vaker kippenpootje gebruikt als mondhoekbevuilert 

Strooppannenkoek verliest terrein maar “geeft zich niet zo makkelijk gewonnen” - Ook appelflap kent gestage groei – Vrijdag demonstratie "met wit accent" op de Dam tegen schoonspoelbeleid van staatssecretaris van sociale zaken

30.3.04

Over graan en een klojo in de zaal 

Io Non Ho Paura is zo’n film zonder Jennifer Aniston. Daarvoor moet je al gauw naar een filmhuis. En daar willen mensen nog weleens filmliefhebbers zijn die alles doen voor een geruisloze filmkijk. Achterom kijken, snauwen, over een plakkerig deel van de vloer stappen: ik heb het ze vanmiddag allemaal zien doen.

Tijdens de vantevorenige reclame was het meteen al raak: toen ik tegen mijn metgezel het grapje maakte dat er misschien ook pimps in de film zitten, gezien het woordje 'ho' in de titel, keek de voormijmeneer meteen al heel vuil achterom. Ik denk dat hij door mij de scène niet zo goed kon volgen waaruit blijkt dat die ene zeilbootman helemaal niet de oceaan probeert over te steken maar aangemeerd is bij een tropisch strand vol vrolijke bierdrinkers. Sleutelscène.

Toen de film net bezig was kwamen er nog een vrouw en haar ikdenkmoeder binnen. Een al beswel oude ikdenkmoeder: ze wapperde bij het waarnemen van mijn twijfelende blik in slowmotion haar witte haar achterover. Ze kon niet zo goed zacht praten, maar er waren alleen nog maar akkers met in de wind zwiepend graan in beeld, dus dan mag herrie maken heus nog wel, vind ik. Nou een vrouw ergens achterin vond dus van niet hè!

Waar wil je zitten?
-Shhhhhhhhhhh!
Oh ga je helemaal vooraan zitten?
-Shhhhhhhhhhh!
Ik ga denk ik achteraan zitten hoor.
-Shhhhhhhhhhh!

(oude vrouw gaat weg, graan zwiept door, oude vrouw komt terug)
Ik had daar geen beenruimte.
-Shhhhhhhhhhh!


Later was er nog een spin in beeld. Toen zei iemand 'Ieh!'. Als ik die vuile klojo ooit te pakken krijg.

28.3.04

Dingen die bouwvakkers onder mekaar nooit zouden zeggen (behalve misschien in Bananasplit, maar dat bestaat niet meer, respectloze lul) 

Je ziet er dik uit in die trui... probeer die groene eens.

Mag ik donderdag over een week met je vrouw naar bed?

Doe jij morgen dat grijze pak aan? Want ik wou ook al in grijs eigenlijk.

Ik denk er wel vaak aan om met jou te stoeien op de bank.

Hm, nee, in deze groene trui lijk je dan weer een slet.

Die Ludo Sanders is echt een loeder.

Mijn moeder heeft dat liever niet.

Daffy-Duck-sombrero's: een gat in de markt ja toch?!

Ik heb mijn nieuwe hamsters Fluffie en Wuffie genoemd.

Kan ik morgen die bloes van je lenen?

Verkleed gaan als stukje corn flakes is mijn levenslange droom, maar zie maar eens ergens zo'n kostuum te krijgen.

Nee, de Neckermann had inderdaad weer niet veel soeps nee, behalve misschien dat driedelige setje op bladzijde 165, maar ja, zoiets heeft Jan-Willem al.

Ik wou dat een volstrekt vreemde man een keer recht over mijn gezicht heen zou kotsen.

Zullen we morgen rode zakdoeken om de nek van onze honden doen, en dan naar het park gaan?

26.3.04

I saw the sign and it opened up my eyes I saw the sign life is demanding without understanding I saw the sign and it opened up my eyes I saw the sign 

Er was gister in mijn flat een earlie naaineties party. Elke muzikale oorlogsmisdaad uit begin jaren negentig werd daar gedraaid, met als gevolg een publiek van onder andere hossende, joelende en hakkende jongens. Ik had het heus wel soms op tv gezien. Maar toch realiseerde ik me eigenlijk nooit dat het ook daadwerkelijk in het echt gebeurde. Heb ik ook altijd als ik voetbal op tv zie. Gister realiseerde ik het me dus wel, en het voelde als een klap in het gezicht. Maar dan wel in iemand anders' gezicht: dat je die klap erg vindt, maar ook weer niet zó erg, want je eigen wang doet lekker geen zeer. Mental Theo zou met trots even wegkijken van het langzaam doodbloedende varkentje onder zich, en 'wooooooooooooooooooooeh!' schreeuwen. Ik kén Theo.

Maar een nog imposanter schouwspel was wat een groep meisjes tijdens een liedje van Ace of Base liet zien. Met bloedserieuze, ietwat verveelde gezichten maakten ze subtiele dansbewegingen (linkerbeen stukje naar voren, rechterbeen dan ook maar, linkerschouder omhoog, linkerschouder maar weer omlaag) en bij de refreintjes bewogen hun lippen ook nog gezellig mee met de inspirerende teksten van het onvolprezen Zweedse collectief. Met z'n vijven toonden ze me op deze manier een briljante want rake parodie op hoe wij met z'n allen waren, zo'n tien jaar geleden. Alles klopte, tot in de details. Eentje had zelfs een sjirtje aan met de tekst: 'I'm sorry, did I look interested? I'm not.' Ik hoop dat ik ze ooit tegenkom in de lift.

Dat ik puur uit antropologische overwegingen naar dit feest ben gegaan moge duidelijk zijn. Maar tering de fuk hee, wat heb ik een kater!!!!!!!!!!!!

25.3.04

Quality time met Marleen 

Hee een haai! Hoi haai!
-Haai!


(dat laatste met zo'n typisch haaiachtige stem)

(Marleen, de lieflijkste sociale toevoeging aan mijn leven sinds de Furby, houdt een dialoog-met-zichzelf als leutige zijweg van haar levensveredelende verhaal over het onderwaterhotel dat men in Dubai aan het bouwen is. Ze sluit af met een jaloersmakende hinnik.)

24.3.04

Dat zijn vijf minuten van de herhaling van RTL Boulevard die ze me voorgoed hebben ontnomen 

Ik rook gisteravond heel erg lekker. Want in de bioscoop kwam iedereen heel dicht naast en voor en achter en anderekantnaast me zitten. Dat mag hoor, van mij. Maar rechts van me gingen een man en een vrouw zitten die ik helemaal niet lekker vond. Ze waren het soort mens dat de aftiteling helemaal afkijkt. Of misschien was alleen hij dat, dat zij gewoon geen zin had om alvast de zaal uit te gaan en in haar eentje in de lobby op haar metgezel te wachten en elke minuut een keer op haar tenen te gaan staan om een blik te werpen over de zaalverlatende mensen. Waar blijf je nouhou. Ow daar oh nee, da’s gewoon een andere snordragert. Kon ook eigenlijk al niet, want waarom zou Wim de linkeruitgang nemen. Ze bleven allebei zitten, waardoor ik er niet langs kon. Aan de andere kant van de stoelenrij was een muur, dus dat schoot ook niet op. Ik kon er niet uit! Stilletjes overpeinsde ik mijn lot. Nou ja, het begon stilletjes. Later kon de menselijke barrière naast me het ook wel horen. Wim sowieso. Maar het mocht niet baten. Gefrustreerd knabbelde ik aan mijn laatste cashewnoot. Dat hielp dan weer wel.

23.3.04

De diversificatie bij TelSell loopt de spuigaten uit (hebben ze dáár niet iets voor?) 

Er was een tevreden gebruiker van Rapid White Pro voor die wel eens gauw een Abtronic Plus aan mag schaffen.

22.3.04

Weet wat een Xenostas kost! 

Een Xenostas is niet gratis: die moet je er apart bijkopen. Voor tien cent. Staat op een sticker op de balie, waar de caissière vanmiddag ongeduldig met haar vinger op tapte toen ik om zo'n tas vroeg. Maar fuk hee, die tas was veel duurder dan dat!

Je moet namelijk niet alleen de tien cent betalen voor het fysieke product: oh nee. Er komt véél meer bij kijken. Je geeft bij aanschaf van een Xenostas de caissière namelijk het recht om je doosje vanillethee tegen de muur te gooien. Dit ter ruimtemaking voor de boodschappen van de klant achter je. Daarnaast moet je na het verlaten van de winkel ook nog eens met die Xenostas door de stad zeulen, waarmee niemand je nog een blik waardig gunt. Ook niet die cabaretier die vroeger Stan in Goede Tijden speelde. Hij was toen op Laura en Laura op hem. Alleen in de Albert Heijn kreeg ik nog een knikje van erkenning van een andere sjokoladevlaliefhebber. Maar ja, dan ben je consumenten onder mekaar, dus dat telt dan eigenlijk niet echt. Alleen Hematasdragerts hebben een stommer lot toebedeeld gekregen, want die tassen zijn ook nog eens van dat rare slappe spul gemaakt.

21.3.04

De critici zijn unaniem in hun oordeel dat The Bold and the Beautiful de scherpte mist van de JPEGs van andere Amerikaanse soaps 


20.3.04

Over Pink en haar allesomvattende greep op de hedendaagse jeugd - of is dat grip? Komt door Pink! :( 

Als mijn zusje en ik vroeger ruzie met elkaar hadden dan plakten we in een opwelling altijd plaatjes van hele stomme artiesten op elkaars deur. Daar bewaarden we speciaal een hele stapel ouwe hitkranten voor. Dus als je dan 's avonds naar je kamer ging en geconfronteerd werd met een foto van Pink of Tia Carrere, dan wist je het wel. Je bent te ver gegaan.

Maar mensen veranderen. Zo was mijn zusje donderdag naar het concert van Pink, in Ahoy. Niet dat dat betekent dat mijn zusje de enige veranderert is hier, want ík vind Pink het laatste jaar ook beswel minder deurplakwaardig geworden. Ze is naar ons toe gegroeid, en dat weet ze zelf ook donders goed. Mijn zusje vond het concert ja super, en die woorden gebruikt ze niet losjes. Oh nee.

Des te frappanter dat het met Tia Carrere helemaal niet zo goed is gegaan. Een steminspreekschnabbel voor een Disneyfilm rekenen tot je grootste geboekte succes van de afgelopen jaren gun je hoogstens Froukje de Both. Maar dan wel weer van harte. Het is een beetje dubbel allemaal.

18.3.04

De mystieke kracht van een gedeelde keuken is dat het er alleen maar langslopen al zijn vruchten afwerpt 

Die man was niet aantrekkelijk ofzo maar hij had gewoon iets geils over zich.

Dingen die Bush nog wil doen voordat zijn termijn mogelijk afloopt 

* Het verschil leren tussen homo's en leden van Al Quaida; vervolgens San Francisco bombarderen en zeggen dat de ETA erachter zit
* Zijn eigen VN oprichten
* Alle soepstengels in het Witte Huis opeten zodat Kerry lekker zelf nieuwe moet kopen
* Het begrotingstekort van het budget schrappen

17.3.04

Mousie: internationale loverboy 

Sinds ik mijn hond bij Dogster heb aangemeld is hij al regelmatig het doelwit geweest van wanhopige honden van over de hele wereld die méér van hem willen dan de drie onscherpe foto's in zijn portfolio.

Zo is daar Miss Bunny uit Pittsburgh. Miss Bunny was Mousie's eerste. Enthousiasme te over, tot bleek dat ze een internationaal opererende slet is. Ze heeft zo'n beetje elk schattigbesnoete beest op Dogster al verleid en uitgekleed. Honden als Miss Bunny zullen er altijd zijn. Daar doe je niks aan.

Ook was er Jonah uit Singapore. 'What a sweet and handsome looking boy!', mailde hij over Mousie. De player. Maar hallootje! Deze Jonah, áls dat al zijn echte naam is, is nog maar drie, en bovendien een hij. En relaties op lange afstand wérken niet, dat weten zelfs homoseksuele honden uit Singapore. Ow, nee, ho: zij dus juist niet. Noteer.

En vandaag was er Cookie uit Eubank. 'What a sweet face!!' zegt ze, en tja, als je haar eigen gezicht ziet dan snap je ook wel waarom ze zo onder de indruk is van dat van Mousie. Hoewel ze verder voldoet aan Mousie's criteria (een leuke, spontane, ongecompliceerde meid die van haar hart geen moordkuil maakt) is hij vooralsnog sceptisch.

16.3.04

Een dialoog is pas een dialoog als je hem zelf af kunt maken  

-Are you scared?
-No.
-You should be.


(uit de trailer van het nieuwe Halle-Berry-vehikel)

15.3.04

En Sinterklaas krijgt ook altijd wel veel aandacht 

Iedereen in de coupé keek vanmorgen met al zijn of haar optische kracht naar de moslimmeneer die de metro instapte. Is dat post-Madriddige angst of krijgen mensen met baarden in het algemeen zoveel aandacht? Nu ik erover nadenk: ik wil altijd wel even zien of er misschien yoghurt inhangt, of Bambix.

14.3.04

Mijn eerste msn-gesprek met een Surinaamse, of: een week vol mijlpalen 

Scheef = zij

(...)
Wat is Fernandes ijs?
oh is een ijsje uit suriname ik lust het
Ooooh, wat voor ijsje dan?
oh is een vanille ijsje met een chocolade rand
ik lust het gewoon

(...)
wel ik kan surinaamse cakes maken
eksi koekoe
is letterlijk
eieren taart

(...)
ik ga kijken bij mijn oom (hij verkoopt Koeken )
dan zal ik proberen een stuk voor je te brengen

(...)
hey ken je een karaoke bar in amsterdam

De magische wereld van de mislukte marketing heeft een nieuwe coryfee 

http://www.rodenator.com

Hoe breng je een apparaat om knaagdieren mee van kant te maken aan de man? Zet een vét schattige, fluffige grondeekhoorn bovenaan je website.

12.3.04

Mijn eerste vingerknip 

Ik heb vandaag mijn eerste vingerknip gehad! Toen ik na het afronden van mijn tweewekelijkse actuariaattoets opstond om de zaal (als eerste!) (ik ben zooo de bom) te verlaten hoorde ik hem. Mijn eerste vingerknip. En helemaal voor mij alleen!

Wat was er nou: nou, er was de surveillant die me middels een verwoed naar beneden wijzende vinger gebood weer te gaan zitten. Waarom weet ik niet, maar wat doet het er toe? Er ging een vingerknip aan vooraf, verdomme!

Volstrekt ongerelateerd is het feit dat de betreffende surveillant even later heel hard zijn knie stootte tegen een niet-ingeklapt stoeltje.

11.3.04

En dan heb ik het nog niet eens over al dat haar op zijn rug 

Mijn nieuwe persoonlijke held is Maurice, de dikke, schakende worstelaar uit Stanley Kubricks The Killing. Hij kan niet alleen schaken als een vechtende, dikke worstelaar: de pseudo-intellectuele uitspraken uit zijn mond zijn ook nog eens gemaakt van zacht, bordeaux-rood fluweel.

You have my sympathy, Johnny. You have not yet learned that in this life you have to be like everyone else. The perfect mediocrity. No better, no worse. Individuality is a monster and it must be strangled in its cradle to make our friends feel comfortable.

10.3.04

Een leven zonder gedeelde keuken is nauwelijks een leven te noemen 

Marleen is geloof ik een beetje mislukt als mens. Ze doet de Hogere Hotelschool, dus als je in de toekomst ergens een Hotel Marleen ziet: mijden.

Marleen: 'Een vriendin van me liep een keer stage op een klein eiland ik weet niet meer waar. En van een gezin daar was het zoontje verdronken al heel lang terug. En toen een keer ’s nachts zag me vriendin dus tegen de boom dat jochie staan die verdronken was. Seriously.'
Niels: 'Heeeee dat was laatst bij de X-files man!'
Marleen: 'Nee echt hoor, dit was echt. Seriously.'
Marijke: 'Ik geloof daar niet in hoor.'
Ik: 'Ha! Jouw dag komt nog wel!'
Niels: 'Jij bent ook een believer?'
Ik: 'Ehrr… nee.'
Niels: 'Maar wat denk je dan bijvoorbeeld waar je bent als je dood bent?'
Ik: 'Naja, net zoiets als slapen! Gewoon weg!'
Marleen: 'Oh, als ik slaap ben ik echt he-le-maal weg. Ik was op Kreta en daar heb ik dus gewoon door een aardbeving heengeslapen. Seriously.'

Robijn weet wel wat erg is 

Overal hangt wasgoed te drogen. Wat een nachtmerrie.

6.3.04

Nieuwe vuursoort ontdekt in Paraguay 

Voor het eerst sinds 54 jaar hebben onderzoekers een nieuwe vuursoort ontdekt. Het vuur werd door een groep van vijf vuurexperts (waaronder Nederlander Olivier Van Vlierden) gevonden in de bergen van Forín Toledo te Paraguay. Het vuur is Nemo gedoopt. 'We hadden net die tekenfilm gezien met die vis die kwijt was, en omdat wij dit vuur gevonden hebben en die vis ook weer werd gevonden waren we er snel uit.', aldus een uitzinnige Van Vlierden.

De nieuwe vuursoort is een kruising tussen een vlammenzee en een keukenbrandje. 'De meest gelijkende bekende vuursoort is vlam-in-de-pan, maar denk nou niet dat deze ontdekking een simpel vuurtje is. Een kind dat met lucifers speelt zou dit nooit kunnen nadoen.' Het vuur is volgens Van Vlierden, die werkzaam is bij het koninklijk vuurinstituut te Garrelsweer, ook niet te vergelijken met een binnenbrandje, omdat het zich lijkt te voeden met dorre takken, en niet met gordijnen.

De ontdekking in het desolate landschap van Forín Toledo is per toeval gedaan. 'Eerst dachten we dat we met een gewoon keukenbrandje te maken hadden, maar toen merkte Frederico Del Puaz op dat hij niks aangebrands rook. Aangezien Frederico zo'n goede kok niet is wisten we dat we met iets bijzonders te maken hadden.' Del Puaz is volgens Van Vlierden overigens geen gediplomeerd onderzoeker, maar 'meer iemand die de hele tijd achter ons aanloopt'.

Voor Van Vlierden betekent de ontdekking waarschijnlijk internationale erkenning als vuurexpert. 'Het is het woord vuurexpert hè! Andere wetenschappers krijgen een naam met loog derachter, maar wij moeten het doen met expert. Dat kost je gewoon een stukje respect.'

Op de vraag of hij misschien een vuurtje voor me heeft antwoordt Van Vlierden 'Sorry, ik rook niet'. Tja, het blijft toch een wetenschapper.

5.3.04

Academische gewiekstheid 

'Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Wat doe je hier dan nog?!?!'

(Dit heeft iemand geschreven op een collegebank. Aan het handschrift te zien was het een psychologiestudente met een BIC-pen.)

4.3.04

Dames en heren, we naderen station Zaandam. De lokale tijd is 18.43 uur en buiten is het 5 graden. 

Wat je als off-duty stewardess tegen een vriendin die je in de naarhuistrein tegenkomt moet zeggen als je wilt dat iedereen in de volle coupé let op wat je aanhebt: 'Niet letten op wat ik aanheb hoor'. Achterin stonden zelfs wat mensen op om het beter te kunnen zien. De nietzogoedterbene vrouw vroeg haar buurman om de nodige details.

Nou ja, "vriendin": na een half uur zei eentje van de twee 'Jij heet Linda toch ja sorry?'

3.3.04

Algebradocenten zijn vies 

'Rara wat betekent dat in het Surinaams?' vroeg Juson me net tijdens algebra toen meneer Ramer de projectie P op het beeld im van een matrix A op het bord schreef. Er stond Pim(A). 'Ehrr... kweenie, wat?!' vroeg ik. 'Nou, waar lijkt het op?'

1.3.04

Helga 

'Toen zei ik, ik zeg het blijft overwegend droog en het wordt circa 7 graden bij een matige... een matige... een ma- pfffffffffft!'
-'Een matige wát?!'
-'Een matige NOORDWESTENWIND!!!!!!!!!!!!!'


This page is powered by Blogger. Isn't yours?