20.4.05
's Ochtends ben ik op mijn moeist
Toen het college begon was ik nog fris, mits je 'fris' hier leest als 'net ondergeniest door een yup in de metro'. Maar mijn moeiheid was van een dermate nooit eerder meegemaakte intensiteit dat die zich al binnen luttele seconden een weg wist te banen door mijn blikje Pepsi en met alle tien de vingers mijn oogleden begon dicht te duwen. En ik ben nog steeds niet helemaal in orde, want o bah. Gebruikte ik daar net het woord luttele?
Dit was de vijfde nacht op rij dat ik maar vier uur geslapen heb, potverdrie. Maar ik weet niet hoe vroeg naar bed gaan moet. Ik heb wel de intentie, maar niet de wilskracht. O bah. Ik zei intentie. En wilskracht. Dit is. Dit is niet goed.
Mijn actieplan om tijdens het college van morgenochtend wakker te blijven: het meenemen van drie spatels en drie Koreaanse vrouwen.
Houdoe! O bah.
Dit was de vijfde nacht op rij dat ik maar vier uur geslapen heb, potverdrie. Maar ik weet niet hoe vroeg naar bed gaan moet. Ik heb wel de intentie, maar niet de wilskracht. O bah. Ik zei intentie. En wilskracht. Dit is. Dit is niet goed.
Mijn actieplan om tijdens het college van morgenochtend wakker te blijven: het meenemen van drie spatels en drie Koreaanse vrouwen.
Houdoe! O bah.
