Ik bevind me op het moment tussen woningen. Dat wil zeggen: ik woon niet meer in mijn oude huis, maar mijn nieuwe huis is nog te bewoond door een ander om er al in te kunnen wonen. Tussen mijn oude en nieuwe woning zit dus eigenlijk onderlap: overlap, maar dan niet.

Gelukkig hoef ik de nachten die deze onderlap met zich meebrengt niet door te brengen onder parkbankjes, met een platgetrapt colablikje als hoofdkussen en mijn neus in de oksel van een junk. De hele maand juli laat de opvakantieë Alma mij op haar huis passen. En daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor, want anders zou op dit moment de koude regen waarschijnlijk de Gammafolder die ik dan als onderbroek zou dragen langzaam in een pulpige massa veranderen.

En het is het fijnste huis in de wereld. (Het is mooi, en het is afwasmachinehebbend, en het ligt letterlijk om de hoek van OVERAL WAAR JE MAAR HEEN WILT ALS MENS.) Wat meteen ook een probleem met zich meebrengt. Een probleem voor Alma, bedoel ik. Want ik ben niet van plan hier ooit nog weg te gaan. Sterker nog: ik ga het huis kapen, en zwaar geschut inzetten om haar buiten de deur te houden. Het is een projectje van me.

P.S. : Alma, als je dit leest vanaf je vakantieadres: ik meen hier niks van hoor!
P.S. 2: Weet iemand waar je kanonnen kunt kopen?